بدبینی ...
[صابر]
فرهنگی و اجتماعی - شنبه 21 بهمنماه 1385
یادم میاد که یکبار با سه تا از دوستان رفته بودیم به یک قهوه خانه سنتی. طرف که چایی می اورد، اول سه تا چایی واسه دوستام اورد و گذاشت جلو روشون و بعد رفت و یکی دیگه برای من اورد ... واسه خنده اولش به بچه ها گفتم: احتمالا من رو آدم حساب نکرده! شایدم زیادی آدم حساب کرده و می خواد یکی اختصاصی واسه من بیاره! شاید اول، این مطلب رو برای خنده گفتم ولی بلافاصله یک موضوع اساسی به ذهنم رسوخ کرد. اونم اینکه هر ماجرایی، هرچند آشکار و واضح رو می شه به دو صورت کاملا متضاد تفسیر و تعبیر و تعریف کرد! این مسئله توی همه شئون زندگانی یک انسان وجود داره. خیلی وقت ها یک اتفاق توسط عده ای که غرضی در سر و مرضی در دل دارن به صورت کاملا منفی برداشت می شه و یا گاهی این اتفاق در ذهن کسی که دوست نداره ابعاد منفی اون اتفاق رو تایید کنه، با نفی مسایل مشخص و حقیقی به تفسیر اون براساس خواست خود می پردازه! در هر حال، هر برداشتی و تفسیری از یک ماجرا یا گفته، مستقیما به نوع دید همون فرد از زندگی و نگاهش به ماجرا و بازیگران آن بر می گرده. وقتی یک نفر با اساس موضوعی مخالف باشه، حتی اگر یک اتفاقی در حوزه مورد بحث اون موضوع به وقوع بپیونده که ابعادی مثبت داشته باشه، باز هم اون فرد با عینک بدبینی به مسئله نگاه می کنه و اون رو بر اساس تئوری توطئه و منفی انگارانه خودش تحلیل می کنه و بسیاری از مواقع این مسئله باورش هم می شه و بهش ایمان پیدا می کنه که حتی حاضره واسش هر هزینه ای هم بده!!! این وسط هست که یک انسان حقیقت جو که غرضی و مرضی نداره و با ایمان و علم کامل و با دیدی باز و روشن و توجهی جامع الاطرافانه به موضوعات توجه می کنه از انسان متعصب و مریض و غرضمند و تک بعدی و ناآگاه به مسایل مشخص می شه! چه خوب بود همه انسان ها روی همه اتفاقات حساب مثبتی می کردن مگر عکسش به اثبات برسه! ولی همین انسان های بدبین، خود اعمال نیک رو واسه اهداف پلیدشون مصادره می کنن!!! اما گذشته و حال و رویه و هدف و نیت هرکس در انجام هر کاری ملاکی برای رصد نتیجه آن فعل هست. وقتی انسان به کسی ایمان داشته باشه و این ایمان بر اساس تعقل کافی در اعمال و رفتار و نیات و دیدگاه و زندگی آن فرد بوجود اومده باشه، در خصوص عملکرد وی هم این ایمان بوجود میاد و ظواهر و مسایلی که همچون جرقه ای در ابتدا چشم را می زند مانع تلاش برای نگریستن در نور و جوهره و اصل آن عمل نمی شود. چه بسیار اوقات که یک فرد به سادگی بسیاری از اعمال و رفتار و کلام واقعی ائمه و پیامبر و حتی قرآن رو به سخره می کشه و آن ها رو صحبت هایی بی پایه و نادرست قلمداد می کنه و از طرفی هنوز بر اینکه قرآن کلام حق است و پیامبر رسول معصوم خدا و ائمه جانشینان صادق وی صحه می گذاره! عجب تناقضی! اینان فریفته ظواهر و کور شده همان نور اولیه هستند! حال آنکه اشکال از ایمان و حتی اطلاعات و دانش و وجود تاریک خودشان است! کاش در مورد اعمال انسان ها و اشخاص و درون زندگی یکدیگر با ایمان نگاه می کردیم! ولی صد حیف ...
