سلام
بعضی اوقات آدمها نه می خوان چیزی بشنون نه محبت دروغینی ببینن نه چشمهایی که از سر اجبار بهشون نگاه کنن تا بگن میفهمن فقط می خوان با گوش دل حرف دل رو بشنوی و حس کنی . به همین سادگی .به جای نالیدن و تظاهر بهتره سعی کنی فقط بخوای همراهم باشی .
*****************
تبعیدی:
تظاهر؟!
چشم...سعی میکنم بتونم.خودت که می دونی می خوام.

سينه از آتش دل در غم جانانه بسوخت/آتشي بود در اين خانه كه كاشانه بسوخت تا اخر همين شعر برو.دنياي مادي بدرقم دست انداخته تو عالم عشق اونها زن و شوهرن مثل...معشوق هميشه مي خواد عاشقش يه اسطوره باشه عين افسانه ها و قصه ها و واقعيت ها اما اونوقتها اسطوره شدن يه چيز جدا بود ماديات زندگي نبوداعتماد بود كه الان نيست يا هرچيزي به هرحال مهم اينكه نيست الان . مي گفتم اگه عاشق باوجود همه تلاشش باز هم تو نگاه معشوق اسطوره نشه...معشوق هم كه عادتش همينه اصلا" جنسش همينه اينه كه هميشه پرمدعا باشه و حق به جانب بگو عمري اگه حتي بهت يه حق كوچولو بده درك كنه يا به فكرت باشه عمرا" چيزي مطلب از اين گداي مسكين ! جذابي معشوق هم تو همينه ! البته خوب حال و هواها عوض ميشه هميشگي نيست همينجور كه همه مثل هم نيستن شايد خيلي جاها عاشقها هم اينجوري باشن. در هر صورت خربزه لغز داره لرز داره جوش داره تبخال داره همش شيرينه حتي سختي هاش مگه نه؟يه چيزهاي ديگه هم البته مي خواستم بگم امامصلحت كوفتي مانع شد

سلام صابر خوبي صابر؟مي گم ها اين شعره يادت رفته بود بنويسي آخر مطلبت :
آينه ام آينه ام مرد مقالات نيم/ديده شود حال من ار چشم شود گوش شما....
اما كو گوش كو چشم ما كه فقط خودمون رو مي بينيم ديگه گوش و چشم چمونه مگه نه؟
احتمالا" يه چيزي بچسپونم تو وبلاگم وقت كردي بياو . تو نظرات مبارك كه عرض نمودم هم خودم مد نظر نبودم ها. آي خوشم مياد از چرت و پرت نوشتن كه نگوووووووووووووووووووو

خواب
خون شب در کوچه های شهر می میرد
مرغ حق بر شاخه ی خشک چنار پیر می خوابد
در شکاف پیله ی چشم ام خدایان خواب می دیدند
خواب با انگشتها بر تخته ی در ضرب می گیرد
ناله ها در گوش می ماند
خواب می بینم
خواب می بینم که
آزادم
خواب می بینم به روی ماسه های خیس
طرح پیکر بی سایه ای را نقش می بندم
خواب می بینم که زنجیری به پایم نیست
می خندم
خواب می بینم که چون ابرم به هر کاشانه می بارم
خواب می بینم که چون بادم به هر دهلیز می گردم
دید زندان بان قه قه سر می دهد در خوابهای خاموش زندان
چکمه می کوبد به روی سنگفرش خیس
پشت میله ها
زیر دندان های چرکش با صدای خشک می گوید
مرد زندانی گمانم خواب می بیند که او آزاد است
او چرا در خواب خود شاد است
خواب می بینم ...
خواب می بینم همه دردم
خواب می بینم که می گریم
خواب می بینم کنار بوته های وحشی گل پر
جای پایی را به روی خاک راهی پرت می جویم
سرگذشتی را به اشک دیده می شویم
عابری پچ پچ کنان با خویش می گوید
مرد رهرو خواب می بیند
برای جای پایی آشنا آواز می خواند
او چرا در خواب ناشاد است
گرچه امشب مرد دربان قفل بر در نمی بندد
مرغ حق بر شاخه خشک چنار پیر می خواند
جنده ایی در کوچه ای
زیر هشتی کهنه ای می خندد
آه
می خواهم که امشب چشم های خسته را
یک لحظه بندم تا ببینم باز می گریم یا که می خندم....