بدون هیچ شکی می تونم بگم که در همه این مدتی که در فعالیت های سیاسی بودم هیچ فردی رو به اندازه شهاب در صداقت گفتار, شجاعت کردار, لطافت پندار و صلابت رفتار سرآمد ندیدم و به رفاقت با همچین کسی همیشه افتخار می کردم و می کنم.
دیروز رسانه ی میلی برنامه ای رو به یاد جلاد سال های نه چندان دور گذاشت و این فرد معدوم در جایی می گه از افتخارات مه اینه که در زندان هامون اکثرا باسوادن! نمی دونم این فرد که هنوز هم اسناد خیانت هاش به مردم و آرمان های انقلاب رو می شه این رو به عنوان یک افتخار می گفت و رسانه میلی هم اون رو پخش می کنه؟! بزرگی می گفت حقانیت, کارآمدی و مشروعیت هر نظام رو باید از افرادی که در اون زندانی هستن شناخت. حالا نگاهی به زندانیان ما بکنید. اراذل و اوباش رو با یک تعهد آزاد می کنند تا جای کافی برای بزرگانی چون همه دوستان دربندمون داشته باشن!یاد حرف چند سال پیش دکتر کدیور افتادم که می گفت اوین دانشگاه است. حالا چطور اسارت در همچین جایی نمی تونه افتخار آمیز باشه؟ امیدوارم دوباره شهاب رو هر چه سریعتر شاد و پرانرژی در آزادی ببینیم.