تاسف می خورم به خود که همگان عشق را از سر بی کسی و تنها بودن و بیچاره ماندن می شناسند و به معشوق بودن راضی می شوند که تنها لطف کنند و بگویند در این بی کسی و بیچارگی...
هر روز صبح که بیدار می شم تنها امیدم همینه. امیدی که همراه با خورشید صبحگاهی متولد می شه. امیدی که تا آخر شب همراهمه و همراه با بسته شدن چشم هام آروم آروم خاموش می شه و میمیره. و...
